פַּעַם, כְּשֶׁדִּבֵּר רַבֵּנוּ מִגֹּדֶל כֹּחַ הַיֵּצֶר, אָמַר: "אָדָם יָכוֹל לֶאֱחֹז בְּיָדוֹ מֵת שְׁלשָׁה יָמִים, וְאַף-עַל-פִּי-כֵן כְּשֶׁיִּרְאֶה אֶת הַתַּאֲוָה יִזְרֹק אֶת הַמֵּת מֵאֲחוֹרֵי גַבּוֹ וְיַעֲשֶֹה הָלְאָה אֶת שֶׁלּוֹ", "אַ מֶענְטְשׁ קֶען הַאלְטִין אַ מֵת דְּרַיי טֶעג, אוּן אַז עֶר וֶועט זֶען דִּי תַּאֲוָה וֶועט עֶר אִיהְם וַוארְפְן אִיבֶּער דִּי פְּלֵייצֶעס אוּן עֶר וֶועט טָאן זַיְינְס".
שיח שרפי קודש חלק ב – סימן קו
מקור הטקסט: ספריית אור ברסלב.