פַּעַם-אַחַת אָמַר רַבֵּנוּ זִכְרוֹנוֹ-לִבְרָכָה שְׁלשָׁה דְּבָרִים פָּעַלְתִּי אֵצֶל הַשֵּׁם יִתְבָּרַךְ: א. דָאס גַּדְלוּת הָאבּ אִיךְ שׁוֹין פוּן אַייךְ צוּבְּרָאכְן וִוי אַזוֹי אִיהר וֶועט דַּאוִינֶען וֶועט מֶען זָאגְן, אַיי עֶר אִיז אַ בְּרַאסְלִיוֶוער. ב. אַ עֲבֵרָה וֶועט אַייךְ שׁוֹין נִיט בַּאקוּמֶען אֲפִלּוּ אִיהר וֶועט טָאן וֶועט דָּאס זַיין אָהן הֶענְט אוּן אָהן פִיס. ג. מְפֻרְסָמִים שֶׁל שֶׁקֶר וֶועט אִיהר זֵייעֶר פָּנִים נִיט קֶענֶען אָן קוּקְן אִיהר הָאט שׁוֹין פַארְזוּכְט דֶּעם אוּנְגַארִישְׁן וַויין. (אֲבָנֶי"הָ בַּרְזֶל, שם סכ"ו).
שיח שרפי קודש חלק א – סימן תקיח
מקור הטקסט: ספריית אור ברסלב.